دسته‌بندی نشده

نگاهی به تاریخچه شارژ وایرلس و فناوری‌های شارژ بی سیم

وایرلس گوشی

ارتباط بی سیم وایرلس و wifi تاریخچه شارژ وایرلس

ارتباط بی سیم وایرلس و wifi  شارژ بی سیم در ابتدا شارژ القایی نامیده می‌شد، چرا که از القای الکتریکی، چیزی است که شارژ گجت‌های الکترونیکی به صورت وایرلس را امکان‌پذیر می‌کند، در آن استفاده می‌شود. اگرچه به تازگی تعداد گجت‌های دارای پشتیبانی از شارژ وایرلس کمی افزایش یافته و تا چند سال پیش، این ایده دست نیافتنی و بسیار دشوار تلقی می‌شد، اما جالب است بدانید ساخت برج تسلا (Tesla Tower) به سال 1901 برمی‌گردد! نیکولا تسلا عقیده داشت آینده از آن انتقال انرژی به صورت وایرلس است. با توجه به این موضوع، تاریخچه شارژ وایرلس بیش از آن چیزی است که تصور می‌کنید.

با این حال تا تبدیل شدن این ایده به محصولاتی قابل لمس توسط عموم مردم، زمان زیادی سپری شد. برخی سازندگان با استفاده از پین‌های پوگوی، امکان انتقال انرژی به صورت بی سیم را فراهم کردند. به این ترتیب، با قرار دادن دستگاه بر روی داک مخصوص، فرآیند شارژ آغاز می‌شد، بدون این که نیاز باشد کابلی خاص را درون یک درگاه مخصوص وارد کنیم.

ادامه مطلب

در جریان نمایشگاه CES Visteon در سال 2017، اتفاقی مهم در تاریخچه شارژ وایرلس رخ داد و یک نگهدارنده لیوان با توانایی شارژ گوشی، پخش‌کننده موزیک، دوربین و دیگر گجت‌ها به صورت بی سیم، معرفی شد.

دو سال بعد و در جریان نمایشگاه CES، شاهد رونمایی Palm Pre بودیم که یکی از چندین نوآوری جدید آن پشتیبانی از شارژر Touchstone Wireless محسوب می‌شد. این رونمایی زمینه‌ساز بروز چندین اتفاق مهم دیگر در تاریخچه شارژ وایرلس شد.

در نهایت گروهی ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

متشکل از چند شرکت گرد هم آمده و کنسرسیوم انرژی وایرلس (Wireless Power Consortium –> WPC) را پدید آوردند. طولی نکشید که فناوری Qi 1.0 رونمایی شد. اولین گوشی های پشتیبانی‌کننده از این تکنولوژی توسط نوکیا و ال جی معرفی شدند. سه گوشی لومیا 920، لومیا 820 و ال جی نکسوس 4 در سال 2012 رونمایی شده و در تاریخچه شارژ وایرلس جزو اولین‌ها محسوب می‌شوند.

در ادامه شرکت‌های سامسونگ، موتورولا، اچ تی سی و سونی

یز به جمع پشتیبانی‌کنندگان از فناوری Qi پیوستند. در این زمان سازمان Power Matters Alliance تشکیل شد و جنگی درباره چگونگی پیاده‌سازی و فرمت شارژ بی سیم شکل گرفت.

در همان سال، Alliance for Wireless Power نیز تشکیل شد. سیستم ارائه شده توسط این سازمان Rezence نام داشت و شرکت‌های بزرگی همچون سامسونگ، کوالکام، برادکام و اینتل از آن پشتیبانی کردند. اگرچه سامسونگ هرگز یک گوشی پشتیبانی‌کننده از فناوری شارژ بی سیم Rezence ارائه نکرد، اما گوشی گلکسی اس 6 و گلکسی اس 6 اج دوال فرمت شارژ محسوب شده و به همین دلیل هم با پایه‌های شارژ وایرلس Qi و هم با شارژرهای PMA (فرمت شارژ وایرلس سازمان Power Matters Alliance) کار می‌کردند. اتفاق مشابهی در گوشی بلک بری پریو نیز رخ داد.

تاریخچه

در سال 2015، PMA و A4WP با هم ترکیب شده و AirFuel Alliance را تشکیل دادند. اما حتی این همکاری نیز سبب زمین خوردن فناوری Qi نشد و این تکنولوژی همچنان به پیشتازی ادامه می‌داد. Rezence بر روی کاغذ و به صورت تئوری، قوی‌تر از بقیه فناوری‌های محسوب می‌شد، اما هرگز به صورت گسترده مورد استفاده قرار نگرفت.

نحوه طراحی سیم‌پیچ‌های پشتیبانی‌کننده

از فناوری Rezence و همچنان فرکانس کاری بالای مورد نیاز آن (مگاهرتز به جای کیلوهرتز همچون Qi) سبب شده بود حین کار با شارژ‌رهای مخصوص آن، نیازی به تنظیم دقیق دستگاه بر روی پد نباشد. همچنین وجود پدهای شارژ قویتر امکان شارژ چندین دستگاه به صورت همزمان را فراهم می‌کرد. امروز کمتر شارژر از نوع Qi می‌تواند حتی دو دستگاه را همراه با هم شارژ کند. اپل چنین قابلیتی را در شارژ وایرلس ایرپاور وعده داده است، اما هنوز نتوانسته وعده‌اش را عملی کند. نکته جالب دیگر درباره شارژهای Rezence، استفاده آن‌ها از استاندارد Bluetooth LE به منظور برقرار ارتباط با دستگاه شارژشونده بود. گفته می‌شود در شارژر بی‌ سیم اپل نیز از چنین ترفندی استفاده شده است.

ارتباط بی سیم وایرلس و wifi  با وجود همه این مزایا،

دلیل کم‌رنگ بودن نام Rezence در تاریخچه شارژ وایرلس بهره‌وری پایین و نیاز به استفاده از سیم‌پیچ‌های بزرگتر در مقایسه با Qi محسوب می‌شود. با توجه به تاکید فراوان گوشی‌سازان به ابعاد سخت افزارهای گوشی های هوشمند نوین به منظور حفظ زیبایی آن‌ها، سیم‌پیچ‌های Rezence در گوشی های هوشمند کنونی جایی ندارند. البته مشکل کارایی پایین این فناوری در سال 2014 رفع شد و A4WP امکان شارژ بی سیم با حداکثر توان 50 وات را اعلام کرد!

امروز تکنولوژی Rezence همچنان وجود دارد، اما در گوشی های هوشمند به کار نمی‌رود. با توجه به قرارگیری گوشی های هوشمند در کانون توجه، اکنون Qi فناوری مورد استفاده توسط گوشی‌سازان است. به نظر می‌رسد تا تبدیل شدن این فناوری به یک راهکار متداول، زمان زیادی باقی مانده است، چون در حال حاضر، همه گوشی‌سازان فقط پرچمدارانشان را به سیم‌پیچ مخصوص شارژ وایرلس مجهز می‌کنند.

شارژ وایرلس گوشی

ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

ارتباط بی سیم انتقال الکترومغناطیسی اطلاعات بین دو یا چند نقطه است که توسط یک هادی الکتریکی به هم وصل نمی شوند. رایج ترین فن آوری های بی سیم از امواج رادیویی استفاده می کنند. با امواج رادیویی ، مسافت های در نظر گرفته شده می تواند کوتاه باشد ، مانند بلوتوث چند متر یا به اندازه میلیون ها کیلومتر برای ارتباطات رادیویی در فضای عمیق. این شامل انواع مختلف برنامه های ثابت ، موبایل و قابل حمل ، از جمله رادیوهای دو طرفه ، تلفن های همراه ، دستیاران دیجیتال شخصی (PDA) و شبکه های بی سیم است. نمونه های دیگر کاربردهای فناوری بی سیم رادیویی شامل واحدهای GPS ، درب های گاراژ ، موس کامپیوتر بی سیم ، صفحه کلید و هدفون ، گیرنده های رادیویی ، تلویزیون ماهواره ای ، تلویزیون پخش شده و تلفن های بی سیم است. بعضی از روش های کمتر متداول برای دستیابی به ارتباطات بی سیم شامل استفاده از سایر فن آوری های بی سیم الکترومغناطیسی ، مانند زمینه های سبک ، مغناطیسی یا الکتریکی یا استفاده از صدا است.

نکته  ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

اصطلاح بی سیم دو بار در تاریخ ارتباطات با معنی کمی متفاوت استفاده شده است. در ابتدا از حدود سال 1890 برای اولین فن آوری انتقال و دریافت رادیویی ، مانند تلگراف بی سیم ، مورد استفاده قرار گرفت ، تا اینکه کلمه جدید رادیو جایگزین آن در حدود 1920 شد. رادیوها در انگلستان قابل حمل نبودند ، همچنان به عنوان مجموعه های بی سیم به دهه 1960 گفته می شد. . این اصطلاح در دهه 1980 و 1990 احیا شد ، به طور عمده برای متمایز کردن دستگاه های دیجیتالی که بدون سیم ارتباط برقرار می کنند ، مانند مثال های ذکر شده در پاراگراف قبلی ، از مواردی که به سیم یا کابل نیاز دارند. این امر به دلیل پیشرفت فن آوری هایی مانند باند پهن موبایل ، Wi-Fi و بلوتوث ، در دهه 2000 میلادی مورد استفاده اصلی آن قرار گرفت.

عملیات بی سیم خدمات اجازه می دهد ، مانند ارتباطات سیار و بین سیاره ای ، اجرای با استفاده از سیم غیرممکن است. این اصطلاح معمولاً در صنعت ارتباطات برای اشاره به سیستم های ارتباطی (به عنوان مثال فرستنده های رادیویی و گیرنده ها ، کنترل از راه دور و غیره) استفاده می شود که از نوعی انرژی (به عنوان مثال امواج رادیویی ، انرژی صوتی و غیره) برای انتقال اطلاعات بدون استفاده از سیم استفاده می شود. . اطلاعات از این طریق در مسافت های کوتاه و طولانی منتقل می شوند.

تاریخچه

اولین مکالمه تلفنی بی سیم در سال 1880 اتفاق افتاد ، هنگامی که الکساندر گراهام بل و چارلز سامنر تینتر عکاسی از این عکس ، تلفن صوتی را بر روی پرتو نور ارسال می کردند ، اختراع کردند. این فوتوفون برای کارکردن به نور خورشید و یک دید روشن بین فرستنده و گیرنده نیاز داشت. این فاکتورها میزان استفاده از عکس را در هر کاربرد عملی تا حد زیادی کاهش داده اند. چندین دهه خواهد بود قبل از اینکه اصول عکاسی نخستین کاربردهای عملی خود را در ارتباطات نظامی و بعداً در ارتباطات فیبر نوری پیدا کند.

انقلاب بی سیم

Power MOSFET ها ، که در تقویت کننده های انرژی RF برای تقویت سیگنال های فرکانس رادیویی (RF) در شبکه های بی سیم از راه دور استفاده می شوند.

انقلاب بی سیم از دهه 1990 آغاز شد ، با ظهور شبکه های بی سیم دیجیتال منجر به یک انقلاب اجتماعی و تغییر پارادایم از سیم به فناوری بی سیم ،  از جمله گسترش فن آوری های بی سیم تجاری. مانند تلفن های همراه ، تلفن های همراه ، پیجرها ، شبکه های رایانه ای بی سیم ، شبکه های تلفن همراه ، اینترنت بی سیم و رایانه های لپ تاپ و دستی با اتصالات بی سیم. انقلاب بی سیم با پیشرفت در فرکانس رادیویی (RF) و مهندسی مایکروویو ،  و انتقال از آنالوگ به فناوری دیجیتال RF هدایت شده است ، که باعث افزایش قابل توجه ترافیک صوتی همراه با تحویل داده های دیجیتالی مانند پیام رسانی متنی ، تصاویر و رسانه های جریانی.

بیشتر بدانیم ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

مؤلفه اصلی این انقلاب  MOSFET (  ترانزیستور تأثیر میدان نیمه هادی فلزی- اکسید یا ترانزیستور MOS) است. MOSFET های قدرت مانند  LDMOS (MOS منتشر پراکنده در تقویت کننده های قدرت RF استفاده می شوند تا سیگنال های RF را به یک اندازه امکان پذیر کنند که دسترسی به شبکه بی سیم از راه دور را برای مصرف کنندگان امکان پذیر کند ، در حالی که مدارهای RF CMOS  (  فرکانس رادیویی CMOS ) استفاده می شوند. فرستنده های رادیویی برای انتقال و دریافت سیگنال های بی سیم با هزینه کم و با مصرف انرژی پایین. MOSFET ساختمان اصلی شبکه های بی سیم مدرن ، از جمله شبکه های تلفن همراه مانند 2G ، 3G ، 4G و 5G است. بسیاری از عناصر اساسی در شبکه های بی سیم مدرن از MOSFET ساخته شده اند ، از جمله ماژول های ایستگاه پایه ، روترها ، مدارهای RF ، فرستنده های رادیویی ، فرستنده ، و تقویت کننده های قدرت RF.  مقیاس بندی MOSFET همچنین عامل اصلی افزایش سرعت پهنای باند شبکه بی سیم است ، که هر 18 ماه یک بار دو برابر می شود ،  همانطور که توسط قانون ادولم ذکر شده است.

در اوایل دهه 1990 ، MOSFET جایگزین BJT به عنوان مؤلفه اصلی فناوری RF شد

و به انقلابی در فناوری بی سیم منجر شد. رشد سریع صنعت ارتباطات بی سیم در اواخر قرن بیستم رخ داد ، در درجه اول به دلیل معرفی پردازش سیگنال دیجیتال در ارتباطات بی سیم ، ناشی از توسعه ادغام کم هزینه و بسیار بزرگ (VLSI) RF CMOS فناوری. دستگاههای قدرت MOSFET ، به ویژه LDMOS ، همچنین به فناوری تقویت کننده قدرت استاندارد RF تبدیل شدند که منجر به توسعه و گسترش شبکه های بی سیم دیجیتال شد.

مدارهای مجتمع RF CMOS ترمینال های پیشرفته ، کم هزینه و قابل حمل کاربر نهایی را فعال کردند و باعث ایجاد واحد های کوچک ، کم هزینه ، کم مصرف و قابل حمل برای طیف گسترده ای از سیستم های ارتباطی بی سیم شدند. این ارتباط “هر زمان و هر مکان” را فعال کرد و به ایجاد انقلاب بی سیم منجر شد و به رشد سریع صنعت بی سیم منجر شد. RF CMOS در گیرنده های رادیویی همه دستگاه های شبکه بی سیم مدرن و تلفن های همراه استفاده می شود ، و به طور گسترده ای برای انتقال و دریافت سیگنال های بی سیم در برنامه های مختلفی از جمله فناوری ماهواره ای (به عنوان مثال GPS) ، بلوتوث ، Wi- استفاده می شود. فی ، ارتباطات نزدیک میدان (NFC) ، شبکه های تلفن همراه (به عنوان مثال 3G و 4G) ، پخش زمینی و برنامه های راداری خودرو از جمله دیگر کاربردها است.

حالت ها ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

رادیو

ارتباطات رادیویی و مایکروویو با تعدیل خصوصیات امواج الکترومغناطیسی که از طریق فضا منتقل می شوند ، اطلاعات را حمل می کنند.

نوری فضای آزاد

یک لینک لیزر نوری فضا با فاصله 8 پرتو ، برای 1 گیگابیت بر ثانیه در فاصله تقریبی 2 کیلومتر امتیاز دارد. گیرنده دیسک بزرگی در وسط است ، انتقال دهنده های کوچکتر. در گوشه بالا و راست یک تک قطبی برای کمک به تراز دو سر قرار دارد.

ارتباطات نوری فضای آزاد (FSO) یک فناوری ارتباطات نوری است که از انتشار نور در فضای آزاد برای انتقال داده های بی سیم برای ارتباطات یا شبکه های رایانه ای استفاده می کند. “فضای آزاد” به معنی پرتوهای نوری از هوای آزاد یا فضای بیرونی است. این در تضاد با سایر فن آوری های ارتباطی است که از پرتوهای نوری که از طریق خطوط انتقال مانند فیبر نوری یا “لوله های نوری” دی الکتریک عبور می کنند ، تضاد دارد.

صوتی ارتباط بی سیم وایرلس و wifi 

ارتباط صوتی ، به خصوص اولتراسونیک ارتباط کوتاه ، شامل انتقال و دریافت صدا است.

القای الکترومغناطیسی

القای الکترومغناطیسی فقط امکان ارتباط با برد کوتاه و انتقال قدرت را فراهم می کند. در موقعیت های پزشکی مانند ضربان سازها و همچنین برای برچسب های RFID با برد کوتاه مورد استفاده قرار گرفته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.